20 Kasım 2017 Pazartesi


TRABZON evinde ilginç işler yapıyor. Goller yemesine rağmen üstün göründüğü karşılaşmada iki kez yenik duruma düştü ancak geri dönüşü başardı. Oyun keser mi? Şüphesiz kesmez ama yine de kaybetmenin faturası düşünüldüğünde ehveni şer diyeceğiz! Sorgulanması gereken işler ise hâlâ az değil. Hani milli maç arası ilaç olacaktı?
 
SKOR 2-3’e gelene kadar iyi ve sıkıntılı işler bir aradaydı. Göbek kullanılarak topun ileri taşınmasında olumlu enstantaneler oldu. N’Doye’un kaleyi bulan girişimleri tehlike yarattı. 4 gol yemesine karşın kaleci Hakan’ın kurtardığı şutlar dikkat çekiciydi. İşler fena gitmezken kornerden yenen iki gol şaşırttı. Bu takım hiç mi yan top çalışmıyor? Ayrıca Onur Kıvrak da işi çeneye vurmuş da bu golleri yemekten rahatsızlık duymuyor mu?
 
İyi olan Osmanlı hiç de yaslanma gibi bir tribe girmemesine rağmen Castillo ile başlayan kenar organizasyonları oldu. O indi, ortaladı, N’Doye attı. N’Doye morallendi bir de Burak’ı koşturdu soyunma odasına beraberlikle girdi Trabzon. Ama hala kanat organizasyonlarında bir gıdım ilerleme olmaz mı? Castillo’ya Pereira da destek verdiğinde neler olabileceği dün göründü. Peki sol niye hiç işlemiyor?
 
PENALTIYI ALDI!
 
2. yarı yakalanan skorla güzel bir öykü çıkar umudu Pereira’nın 2. kez kendi kalesine gönderdiği topla yeniden kaosa döndü. Baskı zaman zaman kontratak sıkıntısı yaratsa da işe yaradı ve Yusuf’la beraberliği getirdi. Ama sonrasında ortaya konan iş artık futbol ve strateji değildi. 
 
RODALLEGA, Kucka, Sosa takviyeleri sahada olan oyuncu adlarını değiştirdi. Maçın son bölümünde Osmanlı’yı sahasına iten bordo-mavililer istediği geri dönüşe, uzatma dakikalarında Burak’ın aldığı, hakemin de vermek için hazır olda beklediği penaltı kararıyla ulaştı. Maç Trabzon’un hakkıydı, başka!