17 Eylül 2012 Pazartesi


GEÇEN haftalardan farklı bir Trabzon’un sahada yer aldığından şüphe yok. Sahadaki kötü gidişe son vermek, iyi bir galibiyetle sıkıntılı atmosferden çıkmak istiyordu bordo-mavili takım; örtüşen bir istekle de 90 dakika oynadı. Ama dikkat; skorun gelmesinde en büyük etkenlerden biri de Onur’du. Trabzonspor sakatlanarak daha 6.dakikada çıkan Tolga’yla da Onur’la da ne kadar gurur duysa azdır.

TRABZONSPOR Teknik Direktörü ‘eldekilere’ defansına sağına ve soluna eklediği Zeki ve Emerson’la başladı maça. Janko için 70 dakika bekledi. Aslında onda kafası karışık olmalı; 2 metrelik forveti oynatmak için öncelikle kanatlar işlemeli. Belki de sakat kenar oyuncuların çokluğunda yenilerle risk almadı da denebilir Trabzon.

SİVASSPOR sadece oyunun ilk dönemlerinde tipik deplasman takımı görüntüsünde rakibini sahasında bekledi. İlk yarının ortalarına kadar süren bu taktiği elindeki iyi futbolculara da güvenerek bırakan konuk ekip yenildi ama hiç de Trabzon’dan a∫ağı bir performans göstermedi. Özellikle Faslı Aatıf, Eneramo’nun sürüklediği Sivasspor çok da gol pozisyonu yakalamayı başardı.

TRABZON bütün bu tablo içerisinde golün geldiği dakikaya kadar daha çok sağ kanadı kullanarak hücum etmeyi istedi. Bunu Yasin, Alanzinho ile birlikte Sapara’nın da etkili oyunları ortaya çıkardı denebilir. Özellikle Yasin’in bitmek bilmeyen enerjiyle yaptığı bindirmeler Sivas cezaalanının sık sık karışmasına neden oldu.

SIKINTI SÜRÜYOR

HALİL’İN muhte∫em golü de böyle bir bindirmeyle geldi zaten. Golden sonra iyice açılan futbolun karşılıklı pozisyonlara neden olması da doğaldı, öyle oldu. Bu galibiyet elbette moral ama Trabzon’da defans sıkıntısı devam ediyor. Zeki iyi ama Serkan değil. Emerson’un zamana ihtiyacı var. Mustafa saatli bomba özelliğini devam ettiriyor. Bamba ise her maçta bu kadar çok ileri çıkarsa ne olur bilinmez..