03 Aralık 2017 Pazar


ÇALIŞTIRICI ile teknik adam arasındaki farkı göstermek adına kriter bir maçtı. 8 büyük maçta 1 puan alabilene hoca denilen ‘ama abi bir şeyler deniyor!’ denen bir ülkede romantik bakışın egemenliği üzgünüm kabul edilemez! Denayer’i sol bek çıkaran, hücuma ait bir adet dahi planı olmayan, büyük takım olma, yapma vizyonundan uzak bir çalıştırıcı ile G.Saray’ın bu yılı da zor! 
 
OĞUZHAN ve Tolgay ile merkezden oynayacağı aşikar bir takıma ikinci yarının ilk 22 dakikasında en az 5 pozisyon veren hocanın oyunculuk referansı Juve’de stoperlik öyle mi? Peki! Öyle olsun; mübarek olsun! 
 
BAŞAKŞEHİR maçında Attamah’ın 4 adım atarak vurduğu kafa ve attığı gol, kendisinin ne ulu bir taktisyen olduğunu (!) anlatıyordu bize! Neyse yönetim bu kenar yönetiminden hoşnutsa (ki başkan külliyen hoşnutuz diyor!) bizimkiler laf-ı güzaf! Yalnız G.Saray’lılar şunu unutmasın.. ‘1-0 gerideyken 69’da Belhanda yerine Selçuk’u alıp oyunu daha da kısırlaştırmaya çalışan bir hocaları var!’ Mutlularsa sorun yok! 
 
TEK LAF EDİLEMEZ
 
RAKİP hoca ‘82’de savunmacı Atiba’yı maç 2-0 iken çıkarıp hücumcu Talisca’yı alıyor!’ İki ekip arasındaki fark, anlayış uçurumu bu! Beşiktaş hakkıyla harika bir galibiyet aldı! Tek olumsuz laf edilemez! Yapılacak tek eleştiri farkın 2.yarı niçin 5-6’ya çıkmadığına dönük olabilir! Son iki not da Fırat hoca ile Nando’ya! 38’de Oğuzhan’ın pozisyonu net penaltı! Hoca doğru süzemedi! Muslera da formsuzluğun fevkinde! 46’daki pozisyon kariyerine yakışmadı!